Marathon voor Mussen

Dit was het dan, na maandenlang hier naartoe te hebben geleefd is het gelukkig geen deceptie geworden, in tegendeel!!

In de weken voor de race was ik eigenlijk al wat voorzichtiger geworden. Tijd tussen 2.58 en 3.10 vertelde ik als mensen mij vroegen welke tijd ik wilde lopen. Toen ik vorige week de nummers in mijn handen had en het allemaal toch wel werkelijk ging worden wist ik het eigenlijk wel zeker, ik zou voor die tijd onder de 3 uur gaan en ik zou het halen ook. Dinsdag nog op de club getraind, wat loopscholing en met een groepje het stadion uit voor een rustig duurloopje. De woendag training heb ik overgeslagen en donderdag ben ik voor de laatste keer voor de race naar het Vondelpark gelopen. In de haast mijn hartslagmeter vergeten, dus ik kon het tempo niet controleren. Op de weg terug in het Vondelpark me voorgesteld dat ik in die laatste kilometers zat en het tempo opgeschroefd. Het voelde goed en ik kwam, eigenlijk sneller dan op dat moment gewenst was weer thuis.

Vrijdag rustig aan gedaan, even naar de marathon markt geweest om mijn shirt op te halen en daarna voor een laatste massage naar de masseur. Helemaal los nog een keer naar het stadion om mijn zoontje naar de training te brengen en 'stiekem' nog even naar de marathon markt geweest. Wat mensen in en om het stadion gesproken en hen verteld dat ik toch echt voor die drie uur ging. Het mooie is dat ook de anderen er vertrouwen in hadden, gaf mij ook weer een boost.

Zaterdag in de ochtend nog wezen zwemmen met de kleinste, weer naar die markt om even wat af te geven (was echt niet gepland) en de rest van de dag lekker op de bank doorgebracht. Beetje de krant lezen, tv kijken en koolhydraten tanken. Alle spullen in orde gebracht en 's avonds besloten dat ik het echt ging doen en toen met een gerust hart in slaap gevallen.

Toen ik wakker werd na een goede nachtrust besefte dat ik voor het eerst sinds tijden niet over hardlopen had gedroomd. Om half acht mijn bed uitgegaan en naar beneden gegaan. Lekker van de zondagochtend rust genieten en weer die koolhydraten tot me nemen. Laatste check of ik echt alles bij me had en toen op de fiets gestapt. Het was nog wat koud maar het zag er perfect uit. Naar de sporthal waar mijn masseur ook aanwezig was tussen het legertje van masseurs die de lopers die dag onder handen zouden nemen. Hij heeft mijn kuit nog even los gemaakt en met achterlating van mijn spullen ben ik nog even wat mensen van de club op gaan zoeken in de ruimte waar de pacers bijelkaar komen.
Gezamenlijk naar het stadion gelopen en toen richting het startvak. Wat een supergezicht zo veel bedrijvigheid in het stadion. Kom er wel zo'n drie keer per week, maar dit gaf een supergevoel. Vanaf de tribune nog wat succeswensen van clubgenoten en toen het vak in. Spanning neemt toe tot dat bevrijdende startschot.

Eindelijk op weg voor die 42k. Mijn strategie was om elke vijf kilometer te timen en dan de stopwatch weer op 0 te zetten. De kilometers in 4.15, 8.30, 12.45, 17.00 en 21.15 en dat dan 8 keer. Strategie bleek de juiste voor mij. Eerste kilometer ging net onder de 4 minuten, veel te snel dus. Iedereen had me keer op keer gewaarschuwd dat ik niet te snel moest beginnen. Kon ik me toch weer niet inhouden, want ook de andere kilomers gingen sneller dan begroot, hoewel ik me wel meer en meer kon inhouden. De hartslag meting was goed, tempo iets hoger, lekker.
Tweede keer langs het stadion stonden alle clubgenoten weer luid voor me te juigen, lekker is dat. Nog steeds met de handrem erop gingen de tien ook weer iets sneller dan die 21.15. Na een kilometer of 12 kwam een bekende mij inhalen. Hij had een aantal maal met mij meegelopen tijdens de trainingslopen en vertelde mij dat hij ook te snal was gestart. Hij lag al twee minuten voor op zijn schema liep een eindje met me mee mij in mijn rol als pacer gebruikend. Relaxed pratend liepen we samen een stuk op. Tussen de 14 en 15 kilometer stond de hele familie te juichen. De kids hadden spandoeken gemaakt riepen om het hardst. Gelletje van mijn vrouw aangepakt voor de extra koolhydraten en weer op weg naar de Amstel. Op 16 kilometer nam de bekende afscheid en ging sneller lopen, zijn geplande tijd achterna. Ik was blij dat ik het stuk langs de Amstel al een paar keer had getraind, zo wist ik precies waar ik was en hoe ver het nog was. Aan de overkant kwamen de snelsten van de race langs, wat een snelheid pffff.
De brug van Ouderkerk gerond en toen op weg naar de halve marathon. Het tempo was nog steeds goed, wel steeds elke kilometer iets onder die geplande tijden, maar niet schokkend meer. Op de halve marathon stond een loopvriendin van me, me bemoedigend toesprekend en met een fles sportdrank. Dankbaar aangepakt en even meegenomen, flinke slokken genomen en toen weer door. Na de Amstel een rotstukje door ZuidOost. Mijn blaas speelde weer op en de twijfel om wel of niet even langs de kant te stoppen nam met elke stap toe. Tempo bleef nog steeds goed, hartslag ging geleidelijk omhoog, maar lang nog niet zorgwekkend. Het rotstukje ZuidOost werd een stuk dragelijker gemaakt door de gedachte dat ik de familie snel weer zou zien. Jahoor, op het kruispunt weer richting de stad stonden ze weer, spandoeken hoog, hard juigend en weer met een gelletje.
Met weer nieuwe kracht richting de 30 kilometer. De blaas speelde nog steeds op en toen ik bij de laatste mogelijkheid kwam om een beetje decent naar de bosjes te gaan (geen huizen, weinig mensen) wilde ik gaan, maar net op dat moment kwam het bij me op dat ik het mezelf nooit zou vergeven als ik die verspeelde 30 seconden precies nodig zou hebben voor een toptijd. Doorlopen dus, en gelijk ging mijn blaas ook in het gareel . Vriend van me stond even na de 30 met een fles water, eigenlijk een beetje te koud, maar wel lekker. Nog steeds moest ik mezelf in het gareel houden, niet te hard, de moeilijkste kilometers moeten nog komen.....
Richting de 35 dus. Bij de waterpost net na de 35 stonden een oom en een tante van me water uit te delen. Van allebei een beker aangepakt en ook een banaan meegenomen. Nu zou het gebeuren. Vanaf hier was het onbekend, ik had immers nog nooit verder dan 36 gelopen. Achter elke boom kon die man met die hamer nu staan. UIPV die man met de hamer stond mijn nichtjke langs de kant en even verderop mijn ouders. Aan de andere kant hield ik me niet zo bezig met de gelopen 36, maar met de 8k die ik nog voor de boeg had. 8k, dat viel best mee, dat had ik vaak genoeg getraind, minder dan wat ik normaal deed. Tempo zat er nog steeds goed in en als ik mijn hartslag te snel zag oplopen kon ik hem met iets minderen weer terug in de veilige zone brengen.
Tussen 37 en 38 kilometer kwam ik de bekende van de 12-16k weer tegen, hij was die hamer wel tegengekomen. Hoewel mijn kuiten nu toch wel behoorlijk zeer gingen doen, was ik niet van plan om in het zicht van de haven te capitulen, want was is nu 4 kilometer? Heel licht versnellen kon zelfs nog, maar nog steeds wel ingehouden, want het was toch nog wel 4 kilometer, moet je ook niet onderschatten. Het Vondelpark in, nu inbeeldend dat ik op donderdag aan het trainen was. Aan het eind van het park was de familie weer present en dat gaf me weer vleugels die richting op. Laatste rechte eind, langs een kroeg waar hartstochtelijk geroepen en gejuicht werd gaf het laatste beetje kracht om toch weer wat sneller te gaan. Laatste kilometer, juichende bekenden, kleine bochtjes en daar was het stadion. Door die voor mij bekende poort even nog een 'sprintje' over 'mijn' baan richting de finish. 2.56.10!!!!!!! Grote glimlach, zeer vermoeid, maar o zo gelukkig kwam ik de finish over.... Ik had het gehaald en in een tijd die ik nooit had durven dromen
Na de finish de medaille en toen zag ik mijn broer op de tribune. Even wat woorden gewisseld voordat ik naar buiten ging. Daar stonden weer wat clubgenoten die ik het goede nieuws kon vertellen. Na het hek mijn broer nog even gesproken, daarna ging hij op weg naar de start van de halve en ik op weg naar de massage. Ik kreeg het wat fris en zag mensen dribbelen richting de sporthal. Dat was een goed idee....... Niet dus, mijn benen waren er klaar mee. Dus maar rustig, douchen, massage en daarna (na een biertje gedronken te hebben bij het kroegje dat mij de laatste kracht gaf) naar het Vondelpark om mijn broer en een vriend van me toe te juichen op hun halve Marathon.
Tot besluit nog een biertje in het sportcafe met die vriend en nog wat mensen van Phanos..... Wat een TOPDAG!!!!!!!!

Zo laatste mijlpaal is genomen. 2x de Damloop en het ging lekker. Nu dus nog dat andere evenement waarvoor ik me diezelfde dag heb ingeschreven. Gisteren het laatste schema gekregen in aanloop naar die 42.2k. Schema van afbouwen, want ja het was behoorlijk veel trainen de laatste tijd. Ook op de familie heeft dit echt zijn invloed. Nog even doorzetten en dan zou ik dat doel toch moeten halen.

Afgelopen zaterdag en zondag dus de damloop. Voor de damlopen een paar dagen niet getraind, drie dagen niets, dat had ik een tijd niet meer meegemaakt . Zaterdag met een vriend van me gelopen. Hij wilde een PR lopen en zou hem daar bij helpen. We hebben het net gered, maar niet de tijd die we wilden lopen, die was toch iets te scherp gezet. Iets te snel weg, drukte en benauwd weer. Wel was het een heel leuke ervaring zo in de avond. Jammer dat het niet de hele weg donker was, we startten al redelijk vroeg. Genieten dus en veel aanmoedigingen. De finish kwam in 1.28. Voor mij dus redelijk relaxed gelopen. Ik was benieuwd hoe deze 16k mijn dag erna zou beinvloeden.
Ik voelde me goed zondagochtend. Met het team vroeg afgesproken zodat we ook een teamfoto zouden kunnen maken. Door laatkomers was dat de laatste twee keer niet gebeurd. Nu wel want iedereen was lekker op tijd en we stonden dus ook vroeg in het startvak. Met het dichterbij komen van de start ben ik steeds verder naar voren gekropen. Wandelend naar de startlijn achter de muziek aan liep ik al vooraan om zo ook bij de start vooraan te staan. Wel een iemand voor me gehouden want ik hoorde de championchipmat al piepen door de allereerste rij. Dat ging mij dus niet gebeuren Na het startschot dus snel weg, Ik was vijfde in de tunnel en als tweede er weer uit. Wat een mooi gezicht zo'n hele lege tunnel voor je. Die lege weg bleef natuurlijk niet zo. Na twee kilometer kwam ik de eerste lopers van het startvak voor ons tegen en daarna werd het de verwachte damloop drukte. Laveren tussen de mensen dus, Eerst had ik nog de adem om medelopers netjes erop te wijzen dat rechtlopen toch een stuk collegialer is, daar ben ik wat kilometers verder mee gestopt. Na zes kilometer begon de zon volop te schijnen en werd het een stuk warmer. De eerste 8 ging in 30.30 maar ik voelde wel dat ik dat niet vol ging houden. Toch nog proberen te genieten van het feest om me heen, maar ook zeker op het tempo lettend ben ik natuurlijk wel zo snel mogelijk door blijven lopen. Ook de tweede keer (ookal was het minder donker nu) door de Lunar glide van Nike was een belevenisje en de laatste kilometers weer door. In Zaandam even zwaaien naar de fam, wat collega's en toen in gestrekte draf op de finish af. Toen ik mijn tijd zag was ik echt superblij. Adrenaline stroomde door de aderen. 1:02:34, dat was een tijd waar ik vooraf geen mogelijkheid mee gehouden had. In ieder geval een heel goede opsteker voor de marathon straks. Ook van de collega's in het team alleen maar leuke en positieve reacties gekregen en de plannen om door te gaan met een loopgroepje beginnen al weer vorm aan te nemen. Topdag dus.

Maandag even niets en gisteren gewoon weer naar de baan om daar te knallen. Ging goed, niet veel last meer van de benen. Nog even met de trainer gepraat over het trainingsschema. Vooral over het feit dat er geen trainingen tussen zitten van boven de 30k, had ik wel verwacht. Het schijnt dus zo te zijn dat meer dan dertig absoluut geen trainingsredement geeft maar wel veel belasting. Dat geloof ik direct, maar ik ben toch blij dat ik die 36k vorige week heb gelopen. De psyche wil ook wat. Deze week nog trainen naar de trainingsloop (Road2Amsterdam) van zondag. Weer 30k pacen en dan dus de trainingsomvang afbouwen.

Nog 25 dagen, ik heb er zin in!!!!!!!

Trainingen gaan nog steeds goed. Gisteren voor het eerst meer dan 30 kilometer gelopen. Viel niet tegen die 36k, maar het is toch wel een roteind, en dan nog 6 erbij. Dat is wel te overzien dus dat zou goed moeten komen. Dat ik hem uit ga lopen, dat lijkt me (bij leven en welzijn) geen probleem. Hoe snel dat is nog de vraag. Dat zien we die dag wel.
Afgelopen weken dus weer erg veel getraind. Twee weken geleden heb ik 8 dagen na elkaar getraind eer er weer een rustdag in mijn planning was. Maar het gaat nog steeds lekker en heb er ook nog steeds zin in. Moet eerlijk zeggen dat ik vorige week donderdag wel een baal dagje had opgenomen, maar die heb ik vrijdag weer gecompenseerd. Afgelopen week heb ik dinsdag en woensdag op de baan getraind. Allebei snelheids trainingen. Dinsdag was het zeer warm en ging het voor geen meter. Benen voelde zwaar aan, maar toch de tempo's kunnen afmaken. Woensdag op ongeveer hetzelfde tempo getraind en toen ging het heerlijk, was ook een stuk betere temperatuur. Meestal heb ik daar niet zo'n last van, maar zo opeens een schommeling had dus toch wel effect.

Vrijdagavond heb ik 5x4km gelopen in marathon tempo. Ging goed en ik kon het tempo en de bijbehorende hartslag goed volhouden. Zaterdagochtend een hele kalme 12k gelopen en zondag dus 36k. Die laatste heb ik een stuk gelopen op het parkoers van de marathon. Hoewel ik natuurlijk wel in mijn hoofd heb hoe het parkoers is, vind ik het toch wel lekker om er ook te lopen en er helemaal mee vertrouwd mee te raken. Zondag dus langs de Amstel naar Ouderkerk gelopen en toen dwars door de stad (stadhouderskade, Vondelpark, A'veenseweg, Olympisch stadion) weer terug naar huis. Had graag ook even het stadion in gelopen, maar daar was de start en de finish van gerrie kneteman memorial (wielrennen). Had het leuk gevonden, maar ach, train er 1 a 2 keer per week dus dat maakt verder niet uit.
Deze week een hele rustige trainingsweek. Niet gelopen maar had er vandaag wel al weer zin in dus dat is een goed teken. Hele dag in de efteling geslenterd, dus wel de nodige beweging gehad.

Werd vanavond gevraagd of ik in eindhoven een week ervoor als pacer wil optreden. Dus op 11 oktober loop ik de halve in 1.35, laatste wapenfeit voor de marathon. Eerst dit weekeinde nog 2 keer de damloop. De avondloop loop ik met een vriend van me die graag 1.24 wil lopen en zondag ga ik kijken hoe ik me voel en of ik dan mijn pr kan verbreken. Rustige trainingsweek deze week, dus ik hoop dat dat goed komt.

Dat is al weer te lang gelden dat ik hier wat heb geplaatst, maar niet stilgestaan in de tussentijd. Druk bezig geweest, natuurlijk met de trainingen, nog steeds 5 tot 6 keer per week trek ik de loopschoenen aan. Gaat nog steeds lekker, ik heb er vertrouwen in dat ik die 42k ga uitlopen. Tijd durf ik geen uitspraken meer over te doen. MIjn vertrouwen in een toptijd hangt puur af van de training, dus ik zal het ook maar af laten hangen van de dag. Ik zie wel, als ik hem maar uitloop.

Laatste weken vooral bezig geweest met het organiseren van ons eigen event. Gisteren waren mijn vrouw en ik 12 jaar getrouwd en dus over een half jaar een feestje! We willen dit feest een sportieve wending geven dus hebben we besloten om een loop te organiseren. We gaan lopen rond de Sloterplas, bij ons voor de deur. Daarna lekker borrelen. Natuurlijk is er ook een kidsrun. Helemaal een website gemaakt (www.datverdienteenmedaille.nl) en sponsors gezocht, zodat het allemaal net echt lijkt. Uitnodigingen zijn de deur uit en de eerste aanmeldingen zijn binnen. Leuke reacties gehad, dus dat is erg leuk.

Verder vooral de laatste weken verschillende mensen aan het uithoren hoe dat nou is zo'n marathon. Alle details sla ik op en hoop ik straks te kunnen gebruiken. Tijdens de trainingen van de club en de trainingsloop van gisteren vraag ik iedereen het nou is, of er speciale dingen zijn en hoe het zit met eten en drinken. Wat vooral ook opvalt is dat er zoveel verschillende ervaringen zijn. Zal het toch allemaal weer zelf moeten doen Vorige week het stuk naar en van Ouderkerk gelopen, een stuk van het parkoers dat ik nog niet eerder had gelopen. Zo hoop ik een zo compleet mogelijk beeld van de route te hebben. Laatste stuk loop ik vaak genoeg (vondelpark) maar binnenkort ook nog van daar naar het stadion lopen. Met de ervaring van de halve van vorig jaar ben ik dan wel behoorlijk rond. Gisteren die R2A gedaan over 30k en ik ben toch echt zo benieuwd hoe die laatste 12 kilometer zijn..... ik merk het wel.
Nog 42 dagen en dan is het toch echt zo ver.
Grootste angst is natuurlijk dat twee weken van tevoren dat de mexicaanse griep toeslaat, dat zou pas balen zijn!!!

Zo, het einde van een behoorlijk zware trainingsweek.

Maandag niets, maar dat was ook wel lekker na die dertig van de zondag ervoor. Dinsdag weer naar de baan. Ik het programma had ik al gezien dat het goed te doen was. Alle afstanden (300-400-500) vijf keer, maar op een lekker tempo. Niet helemaal achter de adem dus heerlijk getraind.

Op woensdag weer op de baan, nu voor 4x1600 meter. Ook weer in een tempo die goed te doen was. Donderdag voelde ik de trainingen toch nog wel in de benen, dus maar even rustig aan gedaan, lekker naar het Vondelpark gelopen. Kon direct merken dat de zomer toch wel ten einde loopt. Veel minder bbq-ende mensen in het park. De lopers en de fietsers nemen het park weer over. Wordt ook al weer wat vroeger donker en de gierzwaluwen zijn al weer richting Afrika, beetje weemoedig werd ik er al weer van.

Omdat het beloofde een druk weekend te worden heb ik de zaterdagtraining op vrijdag gedaan. 11x2k in het beoogde marathon tempo. De vier kilometer inlopen van te voren ging toch al in een behoorlijk tempo. Daarna vliegende start, ging ook erg lekker, en ik liep rond de 4 minuten per K. Wat te snel maar het ging zo goed. Tot de tiende keer, toen begon ik het toch wel behoorijk te voelen. 10 en 11 kon ik nog wel op dat tempo lopen. Toen was ik in mijn vijfde rondje rond de Sloterplas en besloot ik de 4k naar huis in hetzelfde tempo door te lopen. Ik had ook gewoon om kunnen keren en 2 k naar huis kunnen joggen, maar ach..... Behoorlijk kapot, maar wel voldaan kwam ik weer thuis.

Zaterdag een training van de damloopgroep van het bedrijf. Om toch nog wat kilometers te maken maar lopend naar het Amsterdamse Bos. Voelde nog behoorlijk stijf en het ging in een slakkengangetje. De training zelf heb ik ook niet echt 100% gepresteerd en de weg terug weer lekker rustig aan gedaan.

Vandaag stond er een trainingsloop van Road to Amsterdam op het programma. 9.00 uur aanwezig en geholpen met het uitdelen van de bandjes voor de voorinschrijvingen. In totall deden er zo'n 250+ mensen mee, dus een groot succes. Ik zou 4:30 pacen, maar het werd 4:45. Heerlijk gelopen met een leuke groep. Ik hoorde achteraf dat er in de 4:30 groep een aantal mensen waren die behoorlijk aan het slueren waren geweest en dat ze veel te snel hadden gelopen, blij toe dat ik niet in die groep zat, had ik waarschijnlijk af moeten haken.
Na de loop gelijk even mijn kuiten laten masseren. Helemaal klaar voor de komende week, de week van de compensatie. Geen zes keer dus deze week, maar 'maar' vier keer, rustig aan dus en kalme 10k op zondag. Daar was ik best ook wel even aan toe

Zo. laatste dag van mijn vakantie zit er bijna op. Morgen begint het gewone leven weer.
Ik kan wel terugkijken op een top vakantie We waren met vrienden naar een camping in het Zuiden van Frankrijk. De eerste dag zijn we naar Beaune gereden, de reis ging voorspoedig en samen met mijn vriend gelijk maar even de loopschoenen aangetrokken. Uurtje gelopen tussen de wijnranken door, iets wat nog veel vaker zou gebeuren deze vakantie. Na nog een reisdag en een dagje tour de france (op de flanken van de Mont Ventoux) op zondag weer gaan lopen. Het was warm, zoals de hele vakantie, en we gingen pas later in de middag lopen. Gelijk het wat langere rondje die ik via google maps had uitgemeten. Aan het eind terug naar de camping met een behoorlijk stijging van zo'n 1 1/2 km. De warmte en de heuvels vielen vooral zwaar voor mijn vriend, dus hebben we een aantal keer gewandeld.
Later heb ik het rondje nog een aantal keer alleen gelopen en ook samen hebben we hem samen nog een keer, in de wat minder warme ochtenduren, helemaal gelopen. Rondje was zo'n 17,5 km.
De wedstrijd die we dit jaar zouden gaan lopen hebben we toch maar niet gedaan. Buiten dat het toch wel wat ver weg was werd er de dag ervoor een oorontsteking bij me was geconstateerd. De dag ervoor hadden we gezwommen in de Ardeche en bij een sprong van een rots voelde ik mijn oor al. Niet lekker geslapen en de volgende ochtend zei ik al direct tegen mijn vrouw dat ik er toch wel last van had. Toch de loopschoenen aangetrokken, want dat stond in de 'planning'.
Na 26k was ik weer terug en voelde het niet goed. Naar het ziekenhuis en met flink wat medicijnen dus weer terug. De zondag dus maar niet gaan lopen Maandag ging het al weer beter en ach, ik loop niet met mijn oren dus de loopschoenen gingen weer aan.
Laatste week dus ook nog een aantal keer gelopen, waaronder zelf een interval 2x (500-1000-500-1000-500) langs de Rhone.
Naast het lopen natuurlijk ook heerlijk uitgerust, gezwommen, veel dingen weer gezien en al met al dus een heerlijke tijd gehad.

Zaterdag in gestrekte draf teruggereden (ruim 1100k) en hoewel de vermoeidheid nog wat in de benen zat zondag weer gelopen. De vermoeidheid ging snel weg en heerlijk 30k gelopen. Hoewel ik goed in de warmte van Frankrijk kan lopen was het toch wel lekker om te lopen met een temperatuur van zo'n ruim tien graden lager. Heerlijk gelopen dus en ook over de tijd (2:20) was ik zeer tevreden.

Het is zo ver, het aftellen is begonnen. Dat was ik natuurlijk allang aan het doen, maar nu is het ook meer zichtbaar. Al lange tijd had ik de hardloopscheurkalender in huis, maar nu zijn eindelijk de eerste blaadjes eraf. Goede doel is ook bekend en gespammed onder alle familie, vrienden en bekenden. Eerste geld voor de mussen is ook al binnen, dus dat geeft een goed gevoel.

Afgelopen week was weer een drukke week qua trainingen. Maandag en dinsdag ook nog overdag zware cursus gegeven, veel aan het woord, de hele dag op de benen, en dat voelde ik toch wel. Daarom maar besloten om van de woensdag de loopvrije dag te maken. Dat voelde gelijk goed en op donderdag weer lekker getraind. Ik moest 15 kilometer op die dag en omdat het zo lekker ging heb ik er een flink tempo ingezet. Net onder mijn marathon tempo gelopen en weet nu dus dat ik dat in iedergeval 15 kilometer kan volhouden.

Vrijdag de Free Friday Night Run gelopen als pacer op de 11km. Ik ging ietsje te rap, maar daar was ook wel behoefte aan. Degenen die echt op 11 wilden blijven lopen bleven bij mijn mede-pacester, maar het overgrote deel bleef bij mij. Ongerveer 11,5k gelopen in dat uur.

Tijdens de zaterdagtraining schoot het in mijn kuit. Training wel afgemaakt, omdat het nog wel redelijk ging, maar 's avonds voelde ik het toch wel. Flink met ice-power en boi-freeze gesmeerd en op zondagochtend voelde het weer goed. De LSD van de week stond op het programma, 25k. Ondanks de regen die maar bleef vallen toch wel lekker gelopen. temperatuur was goed en mijn pet hield de regen uit de ogen. Nogmaals was ik erg dankbaar dat de marathon van Amsterdam in het najaar is en dat ik in de zomerregen kan trainen. Aan het eind van de LSD (totaal zo'n 26k) voelde ik dat mijn kuit weer opspeelde. De rest van de dag er toch wel last van gehad, maar nu (maandag) is het gelukkig al weer een stuk minder. Deze week is het wel weer een week van zes dagen training, maar over het algemeen genomen niet zo lang. Rustig aan dus en morgen even kijken hoe het gaat met de baantraining, dat namelijk vooral heel snel er kort. Uitkijken dus en dan gaan we er in het weekend weer tegenaan!

Nog 100 dagen tot de marathon.

Hieronder vind je een weblog zoals ik die voor een lopersforum heb bijgehouden de laatste maanden. Ga er de komende tijd natuurlijk mee door. Dus mocht je mijn perikelen willen volgen zal ik hier regelmatig bijhouden hoe het met de voorbereiding van de marathon gaat.

 

natuurlijk vind ik het ook leuk als je een berichtje achterlaat hier.

Afgelopen week weer een volle trainingsweek; 5 trainingen. Het ging gelukkig ook weer een stuk beter dan de week ervoor. De warmte heeft zeker wel een rol gespeeld afgelopen week.
Deze week begon dinsdag op de baan met wat kort snel werk en daarna nog even 20 minuten buiten het stadion, waarbij we tien minuten moesten lopen in een strak tempo en daarna tien minuten terug, waarbij het ook de bedoeling was dat je precies op die tien minuten weer terug was bij het startpunt. Mede door de warmte een zware training.
Woensdag een mijn favoriete rondje door het Vondelpark gelopen, ook weer warm. Veel volk natuurlijk in het park, dat maakt het voor mij zo leuk om daar te lopen.
Donderdag het baanprogramma gedaan, maar dan rond de Sloterplas, hier bij mij voor de deur. voordeel daarvan is dat hier om de 200 meter strepen op de weg staan. Het rondje is in totaal een kleine 6 km. Ik moest 3 x 3000 meter lopen in verschillende snelle tempo's. 1 1/2 ronde dus met daarna nog 3k terug naar huis lopen. Ook weer lekker warm, kon hierdoor niet alle tempo's strak volhouden.
Vrijdag lekker niks en zaterdag was er een damloop training van mijn bedrijf in het Amsterdamse Bos. Om ook wat kilometers te maken ben ik ernaar toe gelopen en natuurlijk ook weer terug. Was een leuke training met helaas maar drie mensen.

Zondag stond 25 k op het programma. Vroeg (voor een zondag dan) opgestaan en om half negen stond ik buiten en begon ik aan de LSD (long slow distance). Het was al warm en de zon scheen lekker. De belt met flesjes natuurlijk mee. Eerst een ronde van 17k en toen leidde mijn route weer langs huis. Daar had ik al wat verversingen klaargezet, dus kon ik snel nog wat drinken, tijdens een klein rondje om het blok een banaantje wegwerken en nieuwe flesjes aan mijn belt bevestigen. Daarna mijn weg weer vervolgd naar het Vondelpark en weer terug. Totaal zo'n 27 kilometer. Vooral door de warmte toch wel zwaar. Voordeel van een vroege loop op zondag is dat je daarna gewoon nog een hele dag voor je hebt Die hebben we dan ook gevuld met oa een optreden van Ali B bij het stadhuis (ikzelf vond de 4tuoze matroze leuker, maar ook Ali heeft een plek op mijn ipod).
Topdag dus en eigenlijk de hele week wel.

Komende week 6 dagen training, kijken hoe positief ik volgende week nog ben

Zojuist de laatste hand aan de administratie gelegd en opgestuurd naar de trainer. Al met al volgens de administratie 229,2km gelopen afgelopen 4 weken Nu maar hopen dat het nieuwe schema snel retour komt.

De eerste vier weken van het marathonschema zitten erop. Over het algemeen is het super gegaan. Vorig weekend zeker een boost gehad in mijn zelfvertrouwen.
Afgelopen maandag kort maar hevig last gehad van een buikgriep. Gelukkig was het afgelopen week een rustige compensatie week en die had ik ook wel nodig. De training van dinsdag op de baan ging nog wel lekker. Woensdagavond vol goede moed mijn schoenen weer aangetrokken, maar vanaf kilometer 1 was het al een drama. Pap in de benen en overal pijntjes. Koppig als ik ben toch de hele training uitgelopen (11,5k) in een dramatijd. Voelde even dus helemaal niet goed. Vrijdag was ik vrij dus ik had een training gepland, maar mijn benen voelde nog zo zwaar dat ik maar een extra rustdagje heb ingepland. Pas vandaag weer de schoenen aangetrokken en 11 kilometer door de achterhoek gelopen.
Dat ging lekker en ik heb er weer zin in!! Laat het nieuwe schema maar komen

Top weekend gehad

Gisteren 'moest' ik van het schema 20 kilometer lopen: 4km lopen en daarna 8x2km op marathon tempo. Was echt heerlijk om te doen. Het was 2 1/2 rondje plas, maar zo kon ik goed bijhouden hoe hard ik ging op de kilometers. Redelijk stabiel gelopen tussen de 4.10 en de 4.15 per km en tot mijn groot plezier meer naar de 4.10. Dat is wat ik graag wil, 4.15 is volgens het schema. Dit gaf me een heel goed gevoel over het tempo wat ik wil gaan lopen.
Vanmiddag een feestje in Westzaan. Ik had uitgerekend dat dat via de pont achter het centraal ongeveer 21 km was. Aangekomen bij het cs kwam de pont net aan en met de tijdsindicatie heb ik nog wat rondgelopen voor de pont zodat ik precies op tijd op de pont kon springen voordat hij wegging. Op de pont de tijd stil, beetje rondblijven lopen en direct vooraan er weer af om door te gaan.
Had de route goed bekeken, maar toch een klein stukje omgelopen in Noord. Stuk van de damloop gelopen, viel enorm mee vergeleken met de eerst keer dat ik daar liep
Helaas kwam ik een omleiding tegen en heb ik in mijn eerste impuls een weg genomen die mij te ver om stuurde.
Het werd dus ruim 26km, maar wel lekker gelopen en niet het gevoel dat ik echt aan het eind van mijn latijn was.
Al met al qua afstand en tempo een weekend waar ik op kan bouwen. Mezelf kennende krijg ik ook nog wel dagen dat het me allemaal tegenstaat, maar dit heb ik en zo ga ik het wel redden in oktober.

Ik vind het leuk om veel over hardlopen en alles wat ermee te maken heeft te lezen en zo ook mijn kennis te vergroten en daar natuurlijk mijn voordeel mee te doen.
Ik was me al een enige tijd aan het afvragen wat nu de juiste taktiek ik qua eten en drinken voor en tijdens de marathon, vooral tijdens. Hoe zit dat nu met die gelletjes waar ik veel over lees. Wel of niet doen, wanneer mee gaan oefenen, dat soort dingen.
Toevallig kreeg ik dinsdag na de training te horen dat er woensdag een presentatie zou zijn over eten en drinken in de voorbereiding van een marathon. Het bedrijf die een New York marathon arrangement (trainingen en reis) organiseert, had Carlien Harm-Aris uitgenodigd om een presentatie hierover te geven. Ze heeft een aantal sport kookboeken geschreven en gelopen op hoog niveau dus veel kennis op dit gebied. Eyeopener voor mij was dat je gedurende een inspanning een liter vocht per uur(!) zou moeten drinken. Dat is nogal wat en geeft stof tot nadenken. En ja, de gelletjes helpen, dus daar moet ik ook maar aan
Verder kwam hier het advies (wist ik eigenlijk al) om te oefenen met de sportsdrank die tijdens de race uitgedeeld wordt. Ik weet dat er AA-drink wordt uitgedeeld tijdens de marathon in Amsterdam. Eerder op de avond werd de oranje drank van AA nog afgeraden voor tijdens de inspanning omdat er een te veel aan koolhydraten inzit (13gram ipv 6-8 gram per 100ml).
Ik op de site van de marathon kijken of die zoete ellende geschonken wordt, maar dat kon ik niet vinden. Staat er niet echt maar het lijkt er wel op. Dus maar een mail gestuurd naar de marathon en een cc-tje naar aa-drink. Vandaag al een antwoord. Het is gelukkig het lichtgroene isotone drankje en pas na de oranje. Die lichtgroene is nog wel te pruimen dus op een gegeven moment daar dus maar mee trainen ook.
Al met al weer wat wijzer geworden, moet natuurlijk niets aan het toeval overlaten

Vanavond in mijn retourtje Vondelpark maar even een extra slokje water gedronken bij de waterspuwer aan het eind (voor mij) van het park.

De eerste 'echte'week van de marathon voorbereiding zit erop. Zes dagen training volgens het schema en dat heb ik ook gehaald Zondag na de halve heb ik uitgelopen. Even een rustig een rondje plas van bijna 6k maar dat ging zo lekker dat ik er nog een kilometertje aan vastplakte.
Maandag ruim 10k. Gewoon een lekker tempo, niet echt last van de inspanning van de zaerdag. Dinsdag kwam de terugslag toch. Op de baan stonden 15x300 op het programma. Na 5x voelde ik alle spieren in de benen al opspelen en na 7x heb ik de handdoek in de ring gegooid. Beter maar van niet.
Woensdag stond ik al weer op de baan en was het programma, na de loopscholing, 1500, 800, 300. Omdat ik wat sneller was dan de rest kon er nog een 800 en een 300 achteraan. Voelde al een stuk beter dan de dag er voor en zelfs de laatste 300 twee seconden sneller (54).
Donderdag 15 gelopen en vrijdag lekker niets. Zaterdag 20 en zondag de kikarun die ik dus als training wilde lopen. Gezien de omstandigheden en het feit dat ik de dan ervoor niet echt rekening heb gehouden met een wedstrijd (iets te laat naar bed met net een biertje te veel) toch lekker gelopen. Kleine 38 minuten. Samen met de loop van vorige week geeft dat toch ook weer hoop voor de toekomst.

Die wind (kracht5+)!!!! tsjemig wat viel dat enorm tegen vanavond. Ik had het al gezien vandaag dat het toch wel hard waaide en dat was ook zo Had eigenlijk mijn aanval op mijn pr vooraf al in de prullenbak gegooid. Met die wind tegen op de dijk langs en door het IJsselmeer was eigenlijk niets gedaan. Toch maar met volle moed gestart. Na een hele dag op de atletiekbaan doorgebracht te hebben mocht ik om 17.00uur eindelijk zelf.

Eerste kilometers gingen ok, was dan ook met wind mee. Na de 3e kilometer gingen we de bocht door en kwam de wind schuin tegen. Ik had besloten om mijn eigen race te lopen en niet te kijken naar de plek waarop ik lag. Dat bracht me helaas ook wat in de problemen. Het groepje voor me ging in die eerste kilometers iets te hard en ik liet ze gaan om in mijn eigen tempo verder te lopen. Die wind schuin tegen moest ik dus in mijn eentje klaren. Ik zag mijn kilometertijden oplopen en op een kilometer of zeven had ik al bijna zoiets dat het te gek was en dat ik er maar een marathontraining van moest maken en me op dat tempo moest gaan storten. Op dat moment stonden er wat bomen langs het parkoers en kon ik mijn tempo weer oppakken. Tegelijkertijd zag ik ook dat het groepje van vier steeds iets dichterbij kwam. Toch maar proberen om erbij te komen want dat was precies het moment dat ik de dijk naar Marken opdraaide en de wind vol van voren kwam. Zowaar lukte het me om aan te klampen en van hun luwte gebruik te maken om bij te komen van die inspanning. Bij Marken aangekomen viel het groepje uit elkaar en kon ik drie van de vier voorbij gaan. Opweg naar het keerpunt haalde ik nog wat mensen in.
Op het keerpunt stond ruim 42 minuten op de klok, ruim boven wat ik zou moeten lopen om een pr te kunnen lopen, maar terug kon ik de wind gebruiken. Dat lukte. Met de wind in de rug liep het een stuk prettiger. Kilometertijden gingen naar beneden en ik kon zowaar nog iemand inhalen. Wel voelde ik nu dat de warmte een stuk minder snel kon worden afgevoerd, maar gelukkig stonden ze aan het eind van de dijk met sponzen klaar, die was wel even nodig. Intussen was ik weer bijgehaald door een loper die in mijn buurt bleef lopen. Weer de hoek om terug naar Monnickendam en afwisseld op kop hadden we minder last van die wind die nu schuin op ons in blies, minder hinderlijk dan heen, maar toch lastig. Hij was sneller en na de verversingspost op 16 kilometer liep hij van mij weg en ik kon hem niet meer bijhouden. Die wind en de versnelling naar het groepje had me veel energie gekost.
Op ruim 17 k ging ik de bocht weer om en kwam de wind weer pal van voren. Ik voelde mijn benen (nog meer) verzuren, maar zag ook dat de loper voor me iets inhield en omkeek. Ik perste er nog een versnelling uit en kop over kop konden we die drie lastige kilometers samen in een goed tempo doorkomen. Terug gooide we er nog even alles uit en finishde ik toch nog in een heel goede tijd. De officiele uitslagen zijn nog niet binnen maar volgens mij was het 1:22:57, ruim een minuut van mijn PR op een zevende plaats.
Ondanks die wind dus toch goed gelopen en ook een positief gevoel richting de marathon, daar ging het uiteindelijk ook om.

Tis weer even stil geweest, maar nu gaat het 'echt' gebeuren. Gisteren heb ik mijn schema binnen gehad die mij naar die 42k moet brengen. In ieder geval de eerste maand dan. Ik krijg per maand (per dag) op wat ik moet doen, hoe ver en met welke snelheid. Aan het eind vande maand stuur ik het document terug met de resultaten en daarna volgt dan weer een nieuw schema.
Deze begin periode wordt al gelijk weer lastig om me precies aan het schema te houden. Zaterdag ga ik mezelf nog even testen op de halve. Loopt natuurlijk dwars door het schema heen, maar met toestemming van de trainer Volgende week gaat mijn vrouw een aantal dagen naar de VS voor een bruiloft en zal ik ook niet alle trainingen kunnen afwerken. Kijken wat ik met oppas kan regelen.

Afgelopen weken gewoon lekker doorgetraind. Zondag was ik met de fam op bezoek bij mijn schoonvader en vriendin en die hebben een huisje in Sint Maartenszee, vlak bij de kust dus. Superlekker weer en op het moment dat de fam naar zee vertrok heb ik mijn loopschoenen aangetrokken. Ik had een tijd al geen afstand (genoeg) meer gelopen dus ik wilde 20k lopen. Dat lukte, heen door de duinen, terug door de polder (straffe wind tegen). Lekker gelopen en daarna tch nog wel even van het strand genoten. Je kan dus wel alles hebben

Vanavond een DL1 van 10k op het programma, dus dat is een mooie voorbereiding op zaterdag.

Ik ben niet voor niets afgestudeerd geschiedenis leraar, dus ik moet jullie hier toch nog even het verhaal vertellen van Pheidippides, de naamgever van dit blog. (op runningplus)

Er doen vele verhalen de ronde en populairste verhaal is dat toen de slag bij Marathon tegen de Perzen gewonnen werd door de Atheners, Pheidippides er op uit gestuurd werd om dit heugelijke nieuws te melden in Athene. Aangekomen in Athene riep hij "Ninikekamen" (Wij triomfeerden), stortte in elkaar en overleed. Lekker vooruitzicht dat een marathon ook zo kan aflopen. Gelukkig hoef ik na de finish niets te melden

In werkelijkheid was Pheidippides nog veel stoerder Het was een beroepsloper die, in volle bepakking, moest onder andere zorgen voor de contacten tussen het front en het thuisfront. In de schriften van Herodotes staat dat Pheidippides voor de invasie van de Perzen naar Sparta werd gestuurd om hulp te halen. Dit was 246 kilometer en hij deed dat binnen twee dagen. De Spartanen waren bereid om dit te doen, maar moesten nog even wachten op volle maan. Die was net geweest dus duurde het nog even alvorens ze uit konden rukken. Intussen hadden de Atheners de Perzen al verslagen.....
De missie van Pheiddipides was dus zinloos geweest. Dat Pheiddipides ook degene was, wiens hart bleef stilstaan nadat hij veertig kilometer had hardgelopen en in Athene de Griekse triomf had gemeld, is nooit bewezen. Twee andere namen komen in de annalen van onder meer Pausanias voor. Pheidippides zou een rustpauze hebben genomen toen dorpsvrouwen hem halverwege 'Stamata' toeriepen. Nog steeds bestaat een dorp met die naam, het woord betekent gewoon 'stop'. Pheidippides zou er 'heldere wijn of Attisch water' zijn toegediend. Zijn laatste halte was Psychikon (ziel), nabij Athene. Zijn ziel 'verdween' daar van uitputting.
Het kan dus wel dat Pheidippides nadat hij naar Sparta was gelopen, naar Marathon is gelopen, alwaar de Atheners de Perzen in de pan hakte. Toen dus door naar Athene om het goede nieuws te brengen. Ik zou dan na een slordige 600k ook niet meer zo fris zijn.

Voor de goede orde, ik ga in de voetsporen van de mythische Pheidipides (dat verhaal werd pas 500 jaar na dato opgetekend). 250 km (tegenwoordig de Spartathlon) is me net iets te ver Ik mag dus eigenlijk niet in zijn schaduw staan......
In de voetsporen van Spiridon Louis zou eigelijk beter zijn. Dat is de winnaar van de eerste moderne Marathon bij de eerste Olympische spelen, 40 kilometer in een tijd van 2 uur 58 minuten en 50 seconden, een tijd waar ik ook voor teken......

Gewoon even een verhaaltje dus omdat ik daar zin in had. Ik hoop dat jullie het toch leuk vonden om te lezen..... en anders maar niet

Ik ben trots op mezelf Vanavond weer een van die avonden. Lange dag cursus gevolgd en 5 k avondvierdaagse gelopen met de oudste. Thuis op de bank gezakt en er niet meer vanaf gekomen. Had wel in de planning om te gaan lopen, maarja bank zat iets te lekker. Daarna even achter internet gekropen en kwam mijn reactie in het nachttopic tegen en de reactie daarop. Toen begon het al te kriebelen. Ik heb met afgelopen weekend ingeschreven voor een halve in monnikendam op 6 juni en wil daar een PR lopen. Even op runnersweb laten berekenen hoeveel ik dan op de kilometer moet lopen.
Snel dus! Geen idee of ik dat ga halen. Kan ik wel zo snel zo lang en hoe snel is het eigenlijk. Het was dan wel al na half elf, maar de bekilometerde looproute begint 200 meter van mijn huis en ik had bevestiging nodig. Dus de goede beslissing genomen deze keer. Omkleden en naar buiten met die luie reet. Elke kilometer de 'ronde' tijd bekeken op mijn stopwatch. Had namelijk al snel door dat de ipod op deze snelheid niet berekend was. Sloeg net een stuk bebost park in toen het licht daar uit ging. Vreemde gewaarwording zo in het pikkedonker even maar me er verder niet door laten afleiden. Was maar een paar honderd meter.
Aan het eind van de ronde tot de conclusie gekomen dat mijn gehoopte tijd er niet in zit (was misschien ook wel zeer optimistisch ruim 4 minuten sneller) maar een mooie PR wel heel goed mogelijk is
Zit nu nog even uit te zweten met een glimlach om mijn mond. Lekker douchen straks en tevreden het bed in.

Afgelopen week vrij rustig geweest op het hardloop gebied. Wel de gebruikelijke trainingen gedaan natuurlijk.
De trainer op de club is het gebabbel en geteut tijdens de loopsscholing zat en gaat de knoet erover halen. vorige week kreeg iedereen een mail waarin je duidelijk moest aangeven wat je doel is en hoe serieus. Hij wil de recreanten van de wedstijdlopers scheiden. De trainingen zijn ook wat anders geworden.
Was ook wel een wake-up call voor mij. Hij gaf in dezelfde mail aan dat je toch echt wel vier keer per week moet trainen. De laatste weken is dat er niet echt van gekomen. Drie keer in de week hooguit. Tijd voor veranderingen dus! Trouw het schema volgen dat hij elke week stuurt en nu ook eindelijk eens serieus beginnen met de krachttrainingsoefeningen. Paar kilootjes moeten er nog af.... Het lijkt wel 1 januari met al die goede voornemens
Afgelopen zondag 17k getraind met de oudste op de fiets naast me. Dat was de eerste keer, maar wel gezellig. We liepen over een dijk tegen de wind in en dat ging niet helemaal voorspoedig. Zelf tegen de wind in lopen en hem duwen, das pas training
Geprobeerd om een tijdje het beoogde marathon tempo te lopen. Moet zeggen dat dat nog niet meeviel. Had niet helemaal mijn dag, maar weet wel dat er nog veel moet gebeuren. Gelukkig heb ik nog een aantal maanden.
Wat me wel bevreesd is dat ik al een tijdje last heb van mijn knie. Tijdens het lopen valt het allemaal wel mee, maar in rust speelt hij vooral op. Flink ijs erop dus de laatste tijd en geregeld insmeren met ice-power. Ik hoop maar dat dat snel over gaat.

Vrijdagavond weer pacen bij de free fridaynight run, dus als je tijd, zin en de mogelijkheid hebt; Kom langs!

Vandaag was het dus zover. 16.1 km in 1.15 (volgens het schema moest het zo'n 15 seconden sneller) en dan zo stabiel mogelijk.

Voor de zekerheid heb ik afgelopen vrijdag op de baan geoefend met het tempo dat ik moest gaan lopen vandaag. In ieder geval had ik toen het gevoel dat ik het makkelijk kon. Niet te snel voor mij en dus heel goed te doen. Gemiddelde hartslag bekeken en ook heb ik gelijk mijn nike+ ipod gekalibreerd. lopend op de snelheid van de 10em.

Vanmorgen dus verzamelen met alle hazen. Mooi shirt aan en het hesje met het ballonnetje eraan. Op naar de start waar ik al door een aantal mensen aangesproken werd, die graag met me mee wilde lopen of wilde weten hoe het allemaal zou verlopen vandaag.
Na de warming-up gingen alle hazen (pacers) ongeveer daar staan waar de denkbeeldige vakken waren. Na het startschot merkte ik gelijk dat er een aantal lopers goed naar me keken en bij me bleven. De eerste kilometer ging net iets te snel maar daarna had ik mijn hartslag op goede hoogte en zag ik dat ik goed kon vertrouwen op de snelheid die de ipod aangaf. Elke kilometer een druk op mijn polar en zo kon ik zien dat het echt behoorlijk stabiel ging. Elke kilometer tussen 4.32 en 4.40, waarbij 4.38 de gewenste kilometer tijd was. Medelopers achter me hoorde ik al zeggen dat ze het zo prettig vonden dat er een pacer was zodat ze wisten dat ze tot een goede tijd konden komen zonder zelf op te hoeven letten.
Tot 13 kilometer had ik nog een groep van 15 tot 20 lopers achter me. Daarna kwam een brug waar sommigen toch af moesten haken en anderen voelden dat ze nog iets extra's hadden en voor me uit gingen lopen. De laatste kilometer probeerde ik iedereen die nog met me mee liep te stimuleren tot een eindsprint terwijl ik nog steeds zo stabiel mogelijk naar de streep liep.
Uiteindelijk finishde ik in 1.14.16, ongeveer 30 seconden sneller dan het beoogde schema. Ik denk dat ik nog nooit zo stabiel gelopen heb.
Na de finish kwamen er meerdere lopers me bedanken en vertelde me één er dat hij nooit deze tijd had kunnen lopen als ik dit niet gedaan had. Wat wil je als pacer nog meer.
Verantwoordelijk, maar vooral erg leuk om te doen. Dit ga ik zeker vaker doen

Afgelopen zaterdag weer een nieuwe ervaring aan mijn loop carriere toegevoegd. In de nike runningclub kon een gratis VO2max meting gedaan worden. Afgelopen zaterdag 10.00 uur was het dus zover. De avond ervoor een bruiloft gehad dus niet echt het beste uitgangspunt om een maximaaltest te gaan doen. Maarja ik had het al een paar keer uitgesteld dus toch maar vroeg op de fiets gestapt.
Na een korte kennismaking moest eerst mijn vetpercentage gemeten worden. Naar het kamertje toe waar dat gebeurde nog even snel DRAracing de hand kunnen schudden. We wisten dat we er allebei waren en hadden als herkenning allbei ons 'human race'-shirt aangetrokken. Helaas was er geen tijd voor een gesprek.
Na de vetmeting en de weging de loopband op. Kapje voor de mond en hartslagmeter om. Na een korte warming up en wat uitleg begon het hardlopen op 9,5k per uur. Elke mnuut kwam dan de vraag of er nog een halve kilometer/u bij kon. Duim omhoog en gaan. Valt toch tegen om zo binnen met een benauwend kapje op de mond flink hard te lopen. Enekele malen het gevoel gehad om dat kapje af te trekken, maar niet gedaan natuurlijk. Elke minuut omhoog tot ik 17 k/u zat en dat was op dat moment wel mijn max. dat heb ik nog enige tijd volgehouden, tot het kapje echt af moest. Zat nog niet op de top van mijn hartslag, maar langer kon ik het echt niet volhouden. Kapje mocht helaas nog niet af, moest nog even een minuutje oplaten. Gelukkig kon hij toen af en kon ik ook wat slokken water nemen.
Na de data op de computer te hebben ingeladen bleek dat mijn vo2max op 52,5 te liggen (uitmuntend op hun schaal). Best hoog dus, maar die van Haile Gebrselassie is 82,8, dus ik heb nog een lange weg te gaan
Al met al dus een ervaring (en een nike drinkfles en handdoek) rijker.

Aanstaande zaterdag op dezelfde plek, zelfde tijd de eerste training van de damloop groep van mijn werk. Het team is vol, 6 werknemers en 4 aanhang. Iedereen is enthousiast, dus ik ben benieuwd hoe dat gaat.

Een tijdje rustig geweest en ik zie mezelf wegzakken bij de blogs dus weer tijd voor een verhaaltje. Ik had niet veel te melden, gewoon lekker aan het trainen op de baan en op de weg. Nu nog veel leuker met dit weer, de vogeltjes om me heen en de langer wordende dagen. Ik ben zo blij dat de maraton van Amsterdam een najaars Marathon is. Ik heb echt veel respect voor de Rotterdam lopers die moesten trainen in het najaar en in de winter. Is niets voor mij, ik zie er naar uit om lange avonden te trainen, vroege zondag ochtenden met beschaafde temperaturen

Afgelopen paasweekend heb ik met mijn gezin doorgebracht in de Achterhoek op het bungalowpark van mijn zwager en schoonzus. We hebben donderdagavond de intrek genomen in een mooi 10 persoons huis op het park. Vrijdag was het gelijk heerlijk weer en heb ik aan het eind van de middag mijn loopschoenen aangetrokken en heb ik ongeveer 12 kilometer getraind. Lekker door de bossen gelopen, ipod was leeg, dus de vogels zorgden voor de muzikale begeleiding, Niets mis mee.
Een van de redenen waardoor ik ook graag het paasweekend door wilde brengen in het oosten was de paasloop in Kilder. Het is een hele zware cross door de heuvelachtige Montfertlandse bossen. Dit was vorig jaar mijn eerste loop na mijn nieuwe start van mijn loopcarriere. Ik liep toen 48 minuten en wilde nu wel eens kijken hoesnel ik een jaar later kon lopen.
Toeval wilde dat ik op 2e paasdag jarig was (ben, nog een paar minuten terwijl ik dit schrijf ) Om dit feit te vieren hebben we een familie en vrienden uitgenodigd om ook te komen. Omdat we toch het tien persoonshuis hadden kwamen mijn ouders, mijn broer en fam en een vriend (al eerder genoemd in det blog) eerste paasdag al aan om lekker met elkaar te eten, te genieten van het weer en gezellig met elkaar te babbelen en de kinderen te vermaken (voetballen, tennissen, tafeltennissen, midget golf...). In totaal 16 personen in het huisje, kan best.
Eerste Paasdag dus lekker met elkaar gegeten, naar een paasvuur gegaan, biertje erbij. Niet de ideale voorbereiding maar wel gezellig.
Tweede Paasdag dus naar Kilder om de 10 kilometer af te leggen. Mijn broer, mijn vriend en zijn vrouw liepen ook mee. Tristan, mijn oudste en de oudste van onze vrienden liepen de 1200 meter.
Eerder en nog in de auto ernaar toe heb ik de medelopers gewaarschuwd voor de zwaarte van de loop. Ik weet nog hoe kapot ik ging op de eerste hoge heuvel vorig jaar. Ook dit jaar was het weer zwaar, zelfs nog veel zwaarder dan ik me het vorig jaar had voorgesteld. Wat een heuvels! en niet eentje, maar meerdere, dat had ik uit mijn geheugen verbannen.... Ook nu ging ik een aantal keer helemaal kapot. Merk gelijk dat ik uit het vlakke geasfalteerde land kom. Hier geen asvalt en geen stukje vlak. Wat afzien en wat heb ik gebaald onderweg, helemaal kapot over de finish. Het eerste wat ik zei is dat de anderen me wel zouden haten dat ik ze deze zware race heb laten lopen Daarna was de voldoening natuurlijk wel daar, hoewel ik mijn doel niet had behaald. Ik wilde graag 10 minuten sneller lopen dan vorig jaar. Het werd 39.24, zesde plaats totaal en 3e in mijn categorie. Ook de anderen hadden flink afgezien maar achteraf wel een super gevoel. Daar draait het natuurlijk allemaal om. Maar mijn god wat was het zwaar! Volgend jaar weer

'Beste Dennis de Vré,

Hartelijk dank voor uw inschrijving voor de 34e Amsterdam Marathon. U heeft daarbij gekozen voor het onderdeel: NK Marathon. Uw categorie is: Mannen 35.'

Het is gebeurd. Ik ben door mijn proeftijd heen en ik heb me inschreven! Het is nog niets natuurlijk maar het voelt wel al goed. Het moet nu echt gaan gebeuren in oktober (bij leven en welzijn natuurlijk). En gelijk mee doen met een NK. Dat is natuurlijk wel een van de leukste dingen van het hardlopen. In welke andere sporten kan je nou zeggen dat je in dezelfde wedstrijd mee doet met de Nederlandse top en zelfs de wereldtop.
Ja, ik voel me behoorlijk blij en opgelucht nu. Het hardlopen gaat buiten verwachting goed en ik heb ook een enorm leuke baan gevonden. Het gesprek met de baas was kort maar wel zeer positief, conclusie was dat ik mocht blijven (kon ook bijna niet anders na 100% score voor een belangrijk examen ).

Gisteravond even voor twaalf me ook ingeschreven voor de damloop by night en mijn bedrijf voor de gewone damloop. Veel geld uitgegeven dus in korte tijd aan het hardlopen, maar dat heb ik er zeker wel voor over, krijg er ook veel voor terug. Nu maar hopen dat ik tien collega's zo gek krijg om ook mee te lopen.

Jullie zijn dus nog niet van me af! In iedergeval tot en met oktober zal ik hier regelmatig mijn belevenissen posten.

1 april komt steeds dichterbij en het belooft een feestelijke dag te worden. Het gaat goed op mijn werk, dus de vrees dat dat nog mis zou gaan heb ik eigenlijk al achter me gelaten. Dan op een moment op de dag zal ik me inschrijven voor die 42k.
Verder begint natuurlijk de inschrijving van de damloop. Ook daar wil ik zeker weer aan meedoen. Om het zekere voor het onzekere te nemen ga ik me om middernacht maar inschrijven. Verder is het natuurlijk leuk dat ik een team voor mijn bedrijf mag inschrijven. Ik heb besloten dat ik mezelf inschrijf voor de avond, lijkt me toch wel speciaal en het team voor de zondag. Mijn baas, helemaal niet het sportieve type vond het een leuk idee en kwam al weer met andere ideeën om ook trainingssessies te organiseren. Het lijkt me super om genoeg mensen binnen het bedrijf enthousiast te krijgen dat het het ook waard is om zoiets te organiseren. Ik heb al plannen om hiervoor iets te doen in mijn thuisbasis, het Olympisch stadion. Als dat de mensen niet uit de luie stoel krijgt dan weet ik het ook niet meer.

Zelf ben ik er nog niet uit wanneer ik er nu vol voor moet gaan. Het vraagt natuurlijk wel om een PR, maar of ik daar nu op zaterdag of zondag voor moet gaan weet ik nog niet. Heb gelukkig nog lang de tijd om hier over na te denken.
Ik verheug me ook op zondag. Het wordt een heel dagje uit. We gaan met vrienden en familie. Zoontje van vrienden loopt de kidsrun, en die van mij misschien ook wel, dus we zijn er al vroeg. Daarna loopt mijn vrouw de ladiesrun, haar eerste wedstrijd ooit. Met de twaalf doen mijn maat, zijn vrouw en mijn broer mee. Verder hoorde ik ook op de club al veel mensen die zich hadden ingeschreven. Tel daarbij de bekenden van hier op en het moet wel een leuke dag worden. Hopelijk ook nog met een beetje een redelijke tijd. Bij Egmond startte ik ook net achter de business en dat beviel me helemaal niet toen, maar ik ga ervan uit dat het nu allemaal een stuk beter moet gaan.

De trainingen op de baan gaan lekker en soms zelfs iets te lekker. We kijgen elke week een schema met wat we moeten lopen en daarbij het tempo. Iedereen heeft een tempotabel, zodat je precies weet welke tijden ervan je worden verwacht. Vaak gaat het iets te hard en daar baalde trainer van. Vorige week gaf onze trainer daarom een presentatie, in plaats van de gebruikelijke loopscholing. Hij heeft een soort trainingshuis ontworpen, waarbij we in verschillende fases (verdiepingen) werken naar een piek. E zit dus een gedachte achter waarom we de ene week op halve marathon tempo een programma afwerken en de andere week op 10 kilometer tempo of op je top. Het was goed om te zien waarom die verschillende tempos er zijn en wat de positieve effecten zijn op het lichaam en de prestatie. Zal me er aan houden voortaan

Afgelopen week is het redelijk rustig geweest, in mijn hoofd vooral. Met de mededeling van mijn trainer dat ik nog niet langer hoefde, maar toch nog meer snelheid en techniek moet trainen is er op een of andere manier toch rust in me gedaald. Vorige week was ik nog druk op zoek naar leuke halve marathons vanaf eind april, maar nu maak ik me daar minder druk over. Mijn trainer heeft een twintig weken plan en vanaf dan ga ik langer trainen. Daar houd ik me maar aan vast op dit moment. Dus vanaf eind mei gaan we er ‘echt’ voor.

Afgelopen week wel een leuke week gehad. Vrijdag meegedaan met de Free FridayNight Run van mijn club. Dit is een trainingloop van een uur waarbij gelopen wordt in groepen met een bepaald tempo. Ik was ingedeeld in de groep van 9 kilometer per uur. Niet al te snel voor mij, maar het was echt heel leuk. Ik liep samen met een loopster uit mijn groep en zij gaf grotendeels het tempo aan. Ik liep wat achterin, kijken of iedereen het wel bij kon houden. Dan weer even naar voren om het verkeer tegen te houden als we overstaken. Verder gewoon een beetje praten met de mensen, erg gezellig en leuk. Precies negen gelopen in dat uur dus iedereen was nog tevreden ook. Elke tweede vrijdag van de maand, dus als ik kan ben ik er zeker bij.

1 april komt dichterbij dus de inschrijving is bijna een feit.

Druk loop weekje achter de rug. Van de zeven dagen heb ik er 5 gelopen. Vond ook wel dat ik mijn looptrainingen wat uit moest breiden, want de weken ervoor kwam ik vaak niet verder dan hoogstens drie trainingen in de week. Niet al te snel gelopen, maar wel lekker. Ik had het weekend gepland voor twee langere duurlopen, kilometer of tien op zaterdag en op zondag 15 ofzo. Voordat ik er aan kon beginnen belde een goede vriend van me op dat zijn atletiek vereniging de zondag een loopje organiseerde. Hij was van plan om de 16.1 te lopen en of ik ook mee wilde doen. Hoewel het niet helemaal was wat in de planning zat, heb ik ja gezegd, gezellig natuurlijk, maar besloot wel om er een training van te maken. Niet te snel, hoewel ik ook van mezelf weet dat ik dat eigenlijk niet kan. als het startschot daar is, ga ik er meestal toch als een speer vandoor. De zaterdag training werd hierdoor (en door algehele drukte) ingekort naar een kleine 8 km.
Zondagochtend was het vies weer en zag ik er wat op tegen om te gaan lopen. Afspraak is afspraak dus toch op weg. Bij hem aangekomen bleek dat hij zijn plannen ook wat had bijgesteld. Ipv 16 wilde hij nu de tien gaan lopen en daar een PR op proberen te lopen. Ik stelde daarop voor om hem hierbij te helpen. Zijn oude record van al een tijd geleden stond op zo'n 59 minuten en hij wilde nu wel 53/54 minuten lopen. Gelijk mezelf ook beschermd tegen weer 'veel' te hard lopen en kon ik gelijk even oefenen voor het pacerschap in de zuidasrun. Met de ipod met nike+ in de hand om het tempo in de gaten en stabiel te houden, daar waar nodig hem uit de wind houden en aan het eind met de nodige aanmoedigingen en een versnelling liepen we 53.30. Doel bereikt, en voor mezelf ook gewoon lekker getraind. Goed gevoel aan over gehouden dus. Mijn zoontje liep de 1,1 km en werd 3e bij de mini pupillen en was daar ook erg trots op en ik natuurlijk ook!

Omdat het weekend dus niet al te intensief was heb ik maandagavond ook maar weer mijn schoenen aangetrokken. Ook weer ongeveer 10 kilometer en ook weer op een lekker tempo. Ik merk dat ik dat af en toe ook wel nodig heb, gewoon lekker lopen. Niet altijd dat afzien van de baan of de wedstrijd. Ik weet dat ik het allemaal helemaal zelf doe, maar soms voelt het als een verplichting. Dan heb ik dat lekkere relaxte loopgevoel weer even nodig. Dinsdag en woensdag weer op de baan getraind. Kort en snel.

Natuurlijk nu tussen neus en lippen door even de vraag gesteld. Ik had me na de adviesen van vorige week (andere trainerrs en hier) al wat voorbereid om me nu meer te richten op de halve. Was ook wel een beetje klaar met die 10. Maar volgens mijn trainer is het toch nog goed om me nog even op de snelheid (tien kilometer tempo) te blijven focussen. Pas eind mei begin juni begint het trainen meer gericht op de afstand. Maar lekker lang lopen blijft natuurlijk ook leuk. Zou ik nog sneller kunnen op de 10? Een van de redenen dat ik klaar was(?) met de 10 is omdat ik denk van niet. Maar nu twijfel ik erover, het bloed kruipt waa het niet gaan kan natuurlijk. Toen ik in september 39 liep dacht ik ook dat het niet harder kon, maar niets is minder waar gebleken. Dus wie weet.

afgelopen week ook gezocht naar een loopje voor tijdens de vakantie. Vorig jaar hebben we op vakantie (met dezelfde vriend als hierboven) een 10k gelopen in het Franse land. Dit jaar gaat het ook weer lukken. Ander loopje, nu wordt het 15km, met een hoogte verschil van 180meter. Zal dus wel weer afzien worden
Maar wel lekker

Het is al weer een heel verhaal, maar toch nog even dit: Na gevraagd te zijn voor het pacen voor de zuidasrun (26 april), afgelopen zondag dus voor die vriend, ga ik morgenavond deze dienst bewijzen op de free fridaynight run. De groep die mij is toegewezen is de 9km/u groep. Nog een hele nieuwe carriere dus.

Weer een week voorbij in de voorbereiding op de marathon, die nog een eind weg is. Dit was wel het gene wat, vooral in mijn hoofd, speelde de afgelopen week.
Wekelijks krijg ik een mail van mijn trainer met daarin het schema van de komende week en nog wat bijkomende mededelingen. Vorige week was de mededeling onder andere dat de woensdagavond trainingen zouden komen te vervallen wegens te weinig animo en dat er om die tijd een groep zou beginnen die zich gaat voorbereiden op de marathon van New York. Nu train ik nooit in die groep op woensdag, dus dat vond ik niet zo heel schokkend, maar mijn aandacht ging wel uit naar de andere mededeling. De marathon van New York is namelijk ná die van Amsterdam. Moet ik dan ook al gaan beginnen met het specifiek voorbereiden van de marathon? Ik laat me graag goed informeren, lees alles wat los en vast zit (alle hardloop/marathon boeken van bibliotheek zijn gelezen). Wil me graag goed voorbereiden en daarbij hecht ik aan de mening van kenners.
Met mijn trainer had ik, toen ik het plan opvatte, afgesproken dat ik eerst de basis snelheid ga verhogen en dat we dan ik het voorjaar verder gingen kijken. Met die laatste tijd op de tien heb ik het gevoel dat het met de basissnelheid wel goed zit. Voor mijn gevoel kan ik ook niet echt harder meer. Dat wilde ik dus wel met mijn trainer gaan bespreken, maar helaas hij was ziek, en om hem nu met een mail hierover te gaan vermoeien. Kan wel een weekje wachten. Voorjaar is net begonnen.

Afgelopen dinsdag was hij er wel, maar hij voelde zich niet goed, en ging snel weer weg. Weg kans dus weer. NOg maar een weekje wachten? De vervangende trainer is ook een heel ervaren en kundig persoon en na de training, onder het genot van een kopje thee, heb ik het er dan toch maar uit gegooid.
Hij vond het nog niet nodig om al specifiek voor de marathon te gaan trainen. Augustus, juli op zijn vroegst….. (Wat ver weg nog!) Zijn advies was om nu goed op de techniek te trainen. Skipping, tripling, uitvalspas, dat soort dingen.

Nu dat dus maar goed in mijn oren geknoopt, maar ga het volgende week toch ook stiekem aan mijn vaste trainer vragen

1 april wordt een grote dag, hoewel een grote dag….. Het is wel de dag waarop ik me ga inschrijven, heb ik besloten. Inschrijven voor die 42.2 kilometer door de straten van Amsterdam. Voelt al als een mijlpaal.

Misschien is het leuk om bij het begin te beginnen. Ik heb het ook wel kort beschreven in de voorstel topic, maar bij de aanvang van dit blog lijkt het me wel leuk om een wat uitgebreidere introductie te geven.
Het begint allemaal een kleine 2 jaar geleden. Na een jeugd vol sport en daarna 20 jaar niets meer besluit ik dat het wel genoeg zo is en dat er toch echt wat kilo’s afmoeten. In mijn sportieve periode, naast het voetbal, veel hardgelopen. Voetbal was geen optie, gezien de verplichtingen die je dan aangaat en de verplichtingen die ik al was aangegaan (vrouw, twee kinderen). Daarnaast had ik wel een redelijk talent voor lopen, en een stuk minder talent voor voetbal. En die derde helft help natuurlijk ook niet mee met het doel: die bierbuik moet weg!

Hardlopen dus. Start zoals een ieder. Al dolblij als ik 5 – 10 – 15 minuten achter elkaar kon lopen. Toen in een dolle bui afgesproken met een vriend van me (in het zelfde zware schuitje als ik) dat we ons zouden aansluiten bij het dam tot damloop team van het bedrijf. Stok achter de deur en met vallen en opstaan was ik er klaar voor. Het was warm die septemberdag in ’97, maar het ging lekker en met 1:24 was ik behoorlijk tevreden.

Helaas ging het weer mis. Pijntjes, ziek, zwak en misselijk, vies weer, gewoon geen zin, kortom, ik zette niet door en liep niet meer. Stok achter de deur was weer nodig en dat werd de circuitrun in Zandvoort (voor die vriend van mij ook overigens). In januari moest ik voor mijn werk naar Wenen en nam mijn schoenen mee. Zowaar nog een keer gelopen ook. Thuis gekomen de draad weer opgepakt, want ik moest op die circuit wel een beetje goed naar voren komen. Weegschaal deed overigens nog niet echt zijn best om de motivatie hoog te houden. Ik wist wel dat het afvallen, zeker in het begin, niet snel zou gaan, maar stiekem viel het me toch een beetje tegen.

Een week voor de bewuste circuitrun was ik het (Paas)weekend bij mijn schoonzus in de achterhoek. Tweede Paasdag een tien kilometerloop in Kilder, vlakbij, dus ik vond dat wel een goede training nog zo voor Zandvoort. Eerste tien wedstrijd van mijn nieuwe carriere. Heuvelachtig parkoers had ik wel gelezen, maar de ‘berg’ die ik tegenkwam leek wel geen einde aan te komen en enorm stijl. Moe maar voldaan kwam ik in 48 minuten over de finish. Topprestatie!
Weekje later dus de circuitrun. Ondanks het vieze, koude weer wel lekker gelopen.

Om de stok achter de deur te houden nam ik het besluit om me nu ook maar aan de halve marathon te wagen. Waar anders natuurlijk dan in mijn thuisstad Amsterdam.
Inmiddels was ik 36 uur gaan werken, woensdagen vrij en kon mijn oudste op een sport. Atletiek natuurlijk! Gelukkig vond hij het ook leuk. Aangesloten bij Phanos met trainingen in het Olympisch Stadion. Het uur dat hij traint zag ik dat er ook een groep ouders aan het trainen was onder deskundige leiding. Ik had altijd ook nog mijn kleinste mee, dus ik kon alleen maar jaloers toekijken. Toen ik een aantal maal deze ‘zorg’ niet had heb ik mijn stoute loopschoenen aan getrokken en heb me bij de ouders aangesloten. Nooit geweten dat het zo leuk was om in een groep te trainen. Daarop heb ik me aangesloten bij een groep in de avond. Snelle korte trainingen op de baan kwamen mijn snelheid te goede en ook de weegschaal deed zijn best. Onder de 90 kilo, dat had ik in jaren niet meegemaakt!

In deze zomer had ik inmiddels ook al besloten om ooit een keer een marathon te lopen. Voor mijn 40e, dus 2010 leek me wel wat. Had ik nog even de tijd om aan het idee te wennen.

Zoals gezegd ging mijn snelheid met sprongen vooruit, ik zal niet over alles uitweiden anders wordt het een wel heel lang verhaal (wat het al is vrees ik), maar de 10k ging na die 48m naar 45m, 42m, 39m, 37m tot die 36m van een paar weken geleden. Damloop ging 20 minuten sneller en ook de halve Marathon ging me goed af. Inmiddels was de weegschaal toen al onder de 80 belandt. Samen met de enthousiaste verhalen van mensen op de club, deed mij na de halve besluiten dat ik die marathon wel een jaar eerder kan gaan lopen.

Dat besluit is er dus nog steeds. De komende tijd wil ik dus hier, als jullie het leuk vinden natuurlijk, iedereen op de hoogte houden van mijn perikelen in de aanloop naar de Marathon van Amsterdam op 18 oktober.

Waarom 1 april? Na een turbulent eind van het jaar en bijna twee maanden werkeloos, ben ik 1 februari bij een nieuwe baas begonnen. 1 april is de proeftijd afgelopen. Ook een mijlpaal.

Het is een heel epistel geworden al met al. Ik zal het de volgende keren kort(er) houden.